 |
| Εις μνήμην Samuel Paty. photo: S Pech/Shutterstock |
Η επικαιρότητα επιβεβαιώνει δραματικά μία βιωμένη εμπειρία που επικρατεί πια στη δυτική καθημερινότητα. Πρόκειται για την απειλή του ευρωπαϊκού και ευρύτερα δυτικού τρόπου ζωής από τον ισλαμικό εξτρεμισμό.
Η παρρησία ήταν πάντα μία δύσκολη έννοια. Ήδη από την εποχή του Σωκράτη βλέπουμε τους μεγάλους προβληματισμούς που τίθενται στο φιλόσοφο. Στο διάλογο "Γοργίας" ο Πλάτων τοποθετεί τον Καλλικλή στη θέση του συζητητή του Σωκράτη, θέτοντας στον δεύτερο ορισμένα φαινομενικά διλήμματα σχετικά με τη διατύπωση δυσάρεστων απόψεων από το Σωκράτη για την πόλη και τους νέους. Στο τέλος του διαλόγου ο φιλόσοφος, με μία έξυπνη παρομοίωση, καταδεικνύει τον πονηρό στρεψόδικο ρόλο των σοφιστών στη διαπαιδαγώγηση των νέων και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.
 |
| EUROKINISSI |
Ύστερα από οκτώ ώρες διαπραγματεύσεων το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε σε συμβιβασμό για τα πολυθρύλητα θέματα της Τουρκίας και της Λευκορωσίας. Κεντρικό θέμα συζήτησης ήταν η στάση που θα κρατούσε η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στην Τουρκία εξαιτίας των διαρκών παραβιάσεων των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, στις οποίες η χώρα αυτή έχει προβεί και εξακολουθεί να προβαίνει. Ελλάδα και Κύπρος ζητούσαν συμφωνία επί καταλόγου κυρώσεων, σε αντίθεση με τη Γερμανία και άλλα κράτη που δεν επιθυμούσαν κάτι τέτοιο. Η ατζέντα περιελάμβανε επίσης συζήτηση περί κυρώσεων σε άτομα που συνδέονται στο καθεστώς Λουκασένκο της Λευκορωσίας στον απόηχο των εκλογών στη χώρα, η εγκυρότητα του αποτελέσματος των οποίων αμφισβητείται έντονα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από διεθνείς παρατηρητές. Εν τέλει, το κείμενο των συμπερασμάτων ήταν ένας ετεροβαρώς επώδυνος συμβιβασμός, με τήρηση δύο μέτρων και δύο σταθμών εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις περνούν την πιο βαθιά κρίση τους από την εποχή της μεταπολίτευσης. Η ασταμάτητη επιθετικότητα, η υβριστική ρητορική και το ίδιο δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», που επιμελώς προβάλλει και επιχειρεί να υλοποιήσει ο πρόεδρος της Τουρκίας, οδήγησαν σε μία μεγάλη κλιμάκωση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τώρα, ύστερα από μία μικρή τακτική κίνηση της απέναντι πλευράς και ενόψει της Συνόδου Κορυφής των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα λάβει χώρα στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου, κάποιοι θεωρούν ότι ήρθε η ώρα η Ελλάδα και η Τουρκία να εισέλθουν στο προ-στάδιο ενός διαλόγου. Είναι, όμως, έτσι ή μήπως οι εγχώριοι «ρεαλιστές» και οι τρίτοι ενδιαφερόμενοι, που λειτουργούν ως επισπεύδοντες (εκουσίως ή ακουσίως), παραβλέπουν την πραγματικότητα; Δηλαδή την απουσία των ελάχιστων κοινά αποδεκτών προϋποθέσεων για έναν έντιμο διάλογο.
 |
| Το Υπουργείο Εξωτερικών/Φωτογραφία: Eurokinissi-ΜΠΟΛΑΡΗ ΤΑΤΙΑΝΑ |
Στο τέλος του προηγούμενου άρθρου μου, το οποίο αφορούσε στη στρατιωτική διάσταση της τρέχουσας ελληνοτουρκικής κρίσης, σημείωσα ότι σε επόμενο άρθρο θα ασχοληθώ με τη διπλωματική διάσταση των γεγονότων. Ήρθε η ώρα.
 |
| Το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Oruc Reis (στη μέση), συνοδευόμενο από πέντε τουρκικές φρεγάτες, πλέει μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. |
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruc Reis, συνοδευόμενο από στολίσκο πολεμικών πλοίων της Τουρκίας, βρίσκεται για πέμπτη μέρα σε διεθνή ύδατα εντός περιοχής που η Ελλάδα θεωρεί ως ελληνική υφαλοκρηπίδα, νοτίως του συμπλέγματος του Καστελόριζου. Η ελληνική απάντηση συνοψίζεται στο δίπολο της «επιχειρησιακής ετοιμότητας» και της «διπλωματικής οδού», με σαφή προτίμηση προς τη δεύτερη, παρά το γεγονός ότι η ανάγκη ενεργοποίησης της πρώτης έχει εδώ και μέρες καταστεί περισσότερο από αυτονόητη.
 |
| Φωτό: Brusselstimes.com |
