Κατρακύλα χωρίς τέλος

 

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μονοπώλησε την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών. Μία υπόθεση που έβγαλε για άλλη μία φορά στην επιφάνεια τις χειρότερες όψεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος και της ελληνικής κοινωνίας. Πού τελειώνει άραγε η βρωμιά και πού αρχίζει η αλλαγή αυτής της χώρας; Ή μήπως ονειροπολώ;

Το κράτος της ήσσονος προσπάθειας

 

Η δολοφονία του 29χρονου οπαδού της ΑΕΚ από εγκληματίες χούλιγκαν και νεοναζί απέδειξε για πολλοστή φορά, με τραγικό τρόπο, την ανεπάρκεια του ελληνικού κράτους να προστατεύσει τους πολίτες του. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται και όχι απλώς περί «οπαδικής βίας».

Καλοκαίρι 2015: Οι μέρες που δεν θα ξεχάσω ποτέ

Κυριακή 28 Ιουνίου 2015, ώρα 18:00.

Βρίσκομαι στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» για δουλειά, περιμένοντας μία άφιξη. Οι μέρες και οι ώρες είναι δύσκολες. Μόλις την προηγούμενη Παρασκευή 26 Ιουνίου, ή για την ακρίβεια στη 1 τα ξημερώματα του Σαββάτου, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει ανακοινώσει στον ελληνικό λαό ότι θα διεξαγάγει δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου με ερώτημα το αν δέχεται το εκλογικό σώμα την τελευταία πρόταση των εταίρων και δανειστών της χώρας (δηλαδή της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ) για παροχή βοήθειας με αντάλλαγμα συγκεκριμένα δημοσιονομικά μέτρα. Η κυβέρνηση έχει ήδη τοποθετηθεί υπέρ της καταψήφισης της συγκεκριμένης επιλογής. Το ερώτημα είναι άμεσα συναρτημένο με την ανάγνωση δύο τεχνικοοικονομικών αγγλικών κειμένων, που κανείς Έλληνας φυσικά δεν μπορούσε τη δεδομένη στιγμή να διαβάσει, να αφομοιώσει και να κρίνει. Επρόκειτο περί σαφούς παραβίασης της συνταγματικής διάταξης περί διεξαγωγής δημοψηφισμάτων, για μία σειρά λόγων που δεν αφορούν το παρόν κείμενο. Επανέρχομαι στα όσα έζησα προσωπικά.