Συμπληρώνονται φέτος 107 χρόνια από την έναρξη της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το οθωμανικό/τουρκικό κράτος, η οποία ξεκίνησε «επίσημα» στις 19 Μαΐου 1919. Την ημέρα εκείνη ο Μουσταφά Κεμάλ εισήλθε έφιππος στην Αμισό (Σαμψούντα), εκκινώντας τις επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης των Ελλήνων του Πόντου, στο πλαίσιο της εξολόθρευσης όλων των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής. Ήταν η αρχή ενός εγκλήματος που μέχρι σήμερα παραμένει ατιμώρητο και μη διεθνώς αναγνωρισμένο.
Μερικές σκέψεις μου για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου της 17ης Νοεμβρίου 1973.
Συμπληρώνονται σήμερα 77 χρόνια από την 6η Ιουνίου 1944, την περίφημη D-Day. Ήταν η μέρα κατά την οποία οι Σύμμαχοι πραγματοποίησαν το πιο παράτολμο και καταλυτικό εγχείρημα στη διάρκεια ολόκληρου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Την απόβαση στη Νορμανδία. Η συγκεκριμένη επιχείρηση ανήκει σε εκείνες τις λίγες οριακές στιγμές της ιστορίας όπου η λήψη μίας απόφασης άλλαξε οριστικά τον ρου των γεγονότων. Στις 6 Ιουνίου του 1944 οι ακτές της νότιας Γαλλίας γέμισαν με αποβατικά σκάφη, αλλά και με ατελείωτο αίμα. Το νερό της θάλασσας βάφτηκε κόκκινο. Ήταν ο ανθός της αμερικανικής νεολαίας που μόλις είχαν έρθει από την άλλη άκρη του Ατλαντικού για να πολεμήσει και να πεθάνει προκειμένου να λυτρώσει την Ευρώπη από το τέρας του γερμανικού ναζισμού.
Στις 24 Απριλίου 2021, ανήμερα της συμπλήρωσης 106 ετών από την έναρξη της γενοκτονίας των Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο Αμερικανός πρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, αναγνώρισε για πρώτη φορά το έγκλημα αυτό με τον όρο «γενοκτονία». Ήταν μία μεγάλη υπόθεση δεκαετιών για τους Αρμένιους αδελφούς μας και ένα πραγματικά μεγάλο βήμα προς την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, το οποίο φυσικά θα ολοκληρωθεί μόνο όταν ο ίδιος ο θύτης το αναγνωρίσει, δηλαδή η σημερινή Τουρκία. Περαιτέρω, αξίζει να διερευνηθεί η θέση της Ελλάδας και οι ευκαιρίες διεκδίκησης της αναγνώρισης ανάλογων ιστορικών εγκλημάτων που έχουν διαπραχθεί εις βάρος του Ελληνισμού.
«Τότ’ εσήκωνες το βλέμμα μες στα κλάιματα θολό, και εις το ρούχο σου έσταζ’ αίμα, πλήθος αίμα Ελληνικό» γράφει ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός στην όγδοη στροφή του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν». Και είναι τελικά μία από τις πολλές αναφορές που φανερώνουν το μεγάλο σκοπό της ελληνικής επανάστασης του 1821. Την κατάκτηση της Ελευθερίας με κάθε τίμημα. Με κόστος την ίδια τη ζωή.
 |
| Ο Γιώργος Θεοτοκάς (στρατιώτης) με τον Γιώργο Σεφέρη, το 1941. |
“Κηφισιά, Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940.
Ξυπνώ με τις καμπάνες, που σημαίνουν την κήρυξη του πολέμου και τον πρώτο συναγερμό. Ο ωραιότατος καιρός, οι καμπανοκρουσίες, κάποια κίνηση ιδιαίτερη, κάποια έξαψη, που αισθάνομαι αμέσως τριγύρω μου, στο σπίτι, στον δρόμο, στα άλλα σπίτια και στους κήπους, όλα αυτά προσδίδουν από την πρώτη στιγμή στην ημέρα, που αρχίζει μια όψη εορτάσιμη, πανηγυρική. Η πρώτη μου σκέψη είναι: “Το μεσημέρι, το αργότερο, θα έρθουν τα αεροπλάνα να μας βομβαρδίσουν”.
