Απεριόριστος σεβασμός

 

Ο Αναπληρωτής Επικεφαλής της Πρεσβείας της Ιαπωνίας στην Ελλάδα, κ. Takaaki Nemoto, μιλάει σε άπταιστα ελληνικά για τον Νίκο Καζαντζάκη και το βιβλίο του "Ταξιδεύοντας στην Ιαπωνία". Η αγάπη των Ιαπώνων για τα άνθη της κερασιάς, η καρδιά και ο τρόμος. Τρεις λέξεις που σημάδεψαν τη σκέψη του Έλληνα συγγραφέα, συνεπαίρνουν τον Ιάπωνα διπλωμάτη. Απεριόριστος σεβασμός.

Κατρακύλα χωρίς τέλος

 

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μονοπώλησε την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών. Μία υπόθεση που έβγαλε για άλλη μία φορά στην επιφάνεια τις χειρότερες όψεις του ελληνικού πολιτικού συστήματος και της ελληνικής κοινωνίας. Πού τελειώνει άραγε η βρωμιά και πού αρχίζει η αλλαγή αυτής της χώρας; Ή μήπως ονειροπολώ;

Περί μη κρατικών πανεπιστημίων

 

Διαβάζω ότι κυοφορείται ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων με αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου και όχι με αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Θυμίζω ότι για τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16 έχουν δοθεί μάχες οπισθοφυλακής από κάθε συνδικαλιστικό και φοιτητοπατερικό φορέα εδώ και δεκαετίες εναντίον οποιασδήποτε αστικής κυβέρνησης διανοήθηκε την αναθεώρησή του.

Δημοκρατία στην κοινωνία, αλλά όχι στα πανεπιστήμια

 

Μερικές σκέψεις μου για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου της 17ης Νοεμβρίου 1973.

Νέες προκλήσεις για νέα μυαλά

Η πανδημική κρίση του 2020-2021 αποτέλεσε μία πολυδιάστατη «καταιγίδα» για τους περισσότερους ανθρώπους. Για όλους σίγουρα υπήρξε καταλύτης σε ό,τι αφορά στις κοινωνικές συναναστροφές, την επαγγελματική δραστηριότητα και την εκπαίδευσή τους. Για τους νέους, τα περιοριστικά μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας δοκίμασαν αντοχές και δυνατότητες. Αποκάλυψαν όμως και μία νέα πραγματικότητα, η οποία υπέφωσκε. Πρόκειται για την πραγματικότητα των εργαλείων και των προοπτικών των σύγχρονων Ελλήνων πολιτών με όρους 4^ης Βιομηχανικής Επανάστασης.

Ανομία στα πανεπιστήμια: Ας φτιάξουμε μια επιτροπή!

Το πρόβλημα της βίας στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας είναι γνωστό, χρόνιο και πολυδαίδαλο. Το γεγονός ότι υπάρχει πρόβλημα, ότι αυτό έχει γιγαντωθεί με ευθύνη όλων και ότι η αντιμετώπισή του απαιτεί δραστικές λύσεις από όλους είναι η μία παραδοχή που στον κοινό νου οφείλει να γεννηθεί εντελώς αβίαστα. Κάτι τέτοιο όμως φαίνεται ότι δεν γεννήθηκε μέσα στις είκοσι σελίδες του πορίσματος της λεγόμενης «Επιτροπής Παρασκευόπουλου», που συστάθηκε για το ζήτημα αυτό, δηλαδή για να προσδιορίσει το πρόβλημα και να προτείνει ουσιαστικές λύσεις.

Ασκήσεις απαιδευσίας

Άλλη μια συνέντευξη τύπου υπουργού παιδείας για αλλαγή του συστήματος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έλαβε χώρα. Άλλη μια προσπάθεια «αναδιοργάνωσης» και «μεταρρύθμισης» που χειροτερεύει τα πράγματα αντί να τα βελτιώνει. Αλλά και – πρωτίστως – άλλη μια απουσία ουσιαστικής προσπάθειας αναβάθμισης της λυκειακής εκπαίδευσης και της ίδιας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας.

Ένας σκοτεινός κόσμος

Ιούλιος 2018, Σάββατο βράδυ. Ένα 15χρονο αγόρι στην Αργυρούπολη οδηγείται στην αυτοκτονία διά πνιγμού υπό το ψυχολογικό βάρος του bullying που έχει υποστεί ηλεκτρονικά από συμμαθητές του. Άλλη μια ιστορία εκφοβισμού νέων ανθρώπων από άλλους νέους ανθρώπους που διαπαιδαγωγήθηκαν με τη νοοτροπόα του «τσάμπα μάγκα», του εκμεταλλευτή, του τύπου που μπορεί να δέρνει «για πλάκα», να τραμπουκίζει, να εξευτελίζει από κοντά ή εξ αποστάσεως. Και η πρώτιστη ευθύνη βαρύνει τους ανθρώπους που από κάποια ατυχή σύμπτωση καλούνται «γονείς» του.

Στην «Ελλάδα Μετά», με ένα Πανεπιστήμιο χωρίς αγκυλώσεις

Για άλλη μια φορά, μέσα σε λίγες δεκαετίες, κεντρικό θέμα συζήτησης αποτελεί η οργάνωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας.