Ο ταξιδιώτης, του Ulrich Alexander Boschwitz

 

Ύστερα από αρκετό καιρό, μοιράζομαι μαζί σας άλλη μία βιβλιοφιλική εμπειρία. Πρόκειται για το βιβλίο «Ο ταξιδιώτης» που έγραψε το 1938 ο 23χρονος τότε Γερμανός εβραϊκής καταγωγής συγγραφέας Ulrich Alexander Boschwitz.

Απεριόριστος σεβασμός

 

Ο Αναπληρωτής Επικεφαλής της Πρεσβείας της Ιαπωνίας στην Ελλάδα, κ. Takaaki Nemoto, μιλάει σε άπταιστα ελληνικά για τον Νίκο Καζαντζάκη και το βιβλίο του "Ταξιδεύοντας στην Ιαπωνία". Η αγάπη των Ιαπώνων για τα άνθη της κερασιάς, η καρδιά και ο τρόμος. Τρεις λέξεις που σημάδεψαν τη σκέψη του Έλληνα συγγραφέα, συνεπαίρνουν τον Ιάπωνα διπλωμάτη. Απεριόριστος σεβασμός.

Τρία "διαμαντάκια"

Τρία "διαμαντάκια".

Πρόσφατα ολοκλήρωσα το τρίτο της σειράς, τον "καφέ με τον Αριστοτέλη". Μέσα σε δύο χρόνια εκδόθηκαν τρεις "καφέδες" που αξίζουν μια περιουσία.

Ο Θανάσης Λάλας και οι επιστήμονες με τους οποίους συνεργάστηκε κατόρθωσαν να φέρουν τις ρίζες της ελληνικής και ευρωπαϊκής φιλοσοφίας στο σήμερα μέσα από δροσερές, εύληπτες "συνεντεύξεις" με τους τρεις μεγάλους Έλληνες φιλοσόφους, Σωκράτη, Πλάτωνα και Αριστοτέλη.

Αν υπήρχε στοιχειώδης δημιουργική σκέψη, θα έπρεπε τα βιβλιαράκια αυτά να εισαχθούν στη δημόσια εκπαίδευση.

Υπέρ του καλού έντυπου βιβλίου

 

Στην εποχή του άκρατου καταιγισμού ψηφιακών πληροφοριών μία συζήτηση περί του έντυπου βιβλίου ίσως μοιάζει παχωρημένη για κάποιους. Δεν είναι όμως και υπάρχουν στοιχεία γι’ αυτό.

Ο Στόουνερ, του John Williams

Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα είναι ο «Στόουνερ» του John Williams. Η ιστορία του Στόουνερ, του επίκουρου καθηγητή της Αγγλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, είναι η ιστορία της ζωής ενός ανθρώπου φανταστικού, που θα μπορούσε, όμως, κάλλιστα να ήταν πραγματικός. Οι ομοιότητες με τη ζωή του συγγραφέα είναι πολλές, παρ’ ότι ο ίδιος σπεύδει από τον πρόλογο να πείσει για το αντίθετο. Οι εκδόσεις Gutenberg προσέφεραν άλλη μια εξαιρετική δουλειά στο αναγνωστικό κοινό. Το μαλακό εξώφυλλο, σε συνδυασμό με την πολύ καλή μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου (για πρώτη φορά στα ελληνικά, μολονότι το βιβλίο εκδόθηκε το 1965) και φυσικά το λατρεμένο πολυτονικό σύστημα, απογειώνουν την αναγνωστική απόλαυση.

Λευκή Φρουρά, του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ

Αυτή τη φορά θα ασχοληθώ με ένα κλασικό έργο, ελάχιστα όμως γνωστό στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Πρόκειται για τη "Λευκή Φρουρά" (Belaya gvardiya) του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ.

Οστάνδη 1936, του Volker Weidermann

Ολοκλήρωσα πρόσφατα την ανάγνωση του «Οστάνδη 1936» του Volker Weidermann (εκδόσεις Άγρα, 2017). Πρόκειται για ένα μυθιστορηματικής αφήγησης non fiction novel. Βασισμένο στην πραγματική ιστορία των παραμονών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το βιβλίο περιγράφει τη ζωή των αυτοεξόριστων ή ανεπίσημα εξορισμένων ταγών της γερμανόφωνης λογοτεχνίας της εποχής.