Χριστούγεννα σε fast-forward

 

Πριν μπω στο προκείμενο θα αναφερθώ στον τίτλο. Η «τάση» να αποκαλούμε τα πάντα ως «Γιορτές» με βρίσκει αντίθετο. Ιδίως για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Ίσως η… οικονομία των ευχών να ευνοεί τις «γιορτές». Εναλλακτικά, η χρήση του συγκεκριμένου όρου γίνεται με σκοπό να μη θιγούν συγκεκριμένες ομάδες ή φορείς που δεν επιθυμούν την ανάδειξη του θρησκευτικού χαρακτήρα της γιορτής. Όπως και να έχει όμως, καλό είναι σε κάθε περίσταση να φροντίζουμε για την ανάδειξη του κεντρικού εορταστικού γεγονότος. Εν προκειμένω αυτό είναι η κατά σάρκα γέ

Ελληνορωσικά: Το «ξεπάγωμα» και ο ελέφαντας στο δωμάτιο

 

Η συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στο Σότσι δεν έγινε σε αδιάφορο πολιτικά χρόνο. Ήρθε μία μέρα μετά την τηλεδιάσκεψη του ηγέτη της Ρωσίας με τον Αμερικανό ομόλογό του, Τζο Μπάιντεν. Σε εκείνη την τηλε-συνάντηση οι δύο ισχυροί άνδρες του πλανήτη συμφώνησαν για άλλη μία φορά ότι διαφωνούν για την Ουκρανία, αν και όχι σε όλα. Το κλίμα υπήρξε αρκετά θερμό, σίγουρα πολύ μακριά από πρόσφατες σκληρές εκφράσεις. Στο πλαίσιο αυτό και με τις περιφερειακές προκλήσεις να κρατούν καλά η ατζέντα Πούτιν – Μητσοτάκη είχε τα πάντα και συνοδεύτηκε από χρήσιμα πολιτικά συμπεράσματα, αλλά και από θετικές συμφωνίες.

Ο υποχρεωτικός εμβολιασμός ως κοινωνική ευθύνη

 

Πολύ μελάνι έχει χυθεί για το θέμα του εμβολιασμού τους τελευταίους μήνες. Η υποχρεωτικότητα ήταν ανέκαθεν μία λέξη με ιδιαίτερο «βάρος» στο ζύγι του πολιτικού κόστους. Βεβαίως η δημόσια υγεία αποτελεί σταθερά ένα πεδίο στο οποίο δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή η παραμικρή έκπτωση. Φαίνεται πως και στην προκειμένη περίπτωση, καίτοι καθυστερημένα, η λογική οδήγησε στη λήψη μίας σημαντικής απόφασης.

Διάσκεψη για Λιβύη: Ελλάδος παρούσης, στη γωνία η Τουρκία

 

Ολοκληρώθηκαν το Σάββατο 13 Νοεμβρίου οι εργασίες της Διεθνούς Διάσκεψης για τη Λιβύη, η οποία έλαβε χώρα στο Παρίσι. Για πρώτη φορά στη διάσκεψη συμμετείχε και η Ελλάδα, εκφράζοντας ξεκάθαρες θέσεις για το λιβυκό ζήτημα και στέλνοντας μηνύματα προς πάσα κατεύθυνση.

Στη δίνη των «παράπλευρων απωλειών»

Έχει συμπληρωθεί ένα δεκαήμερο από την ημέρα που οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία στο Αφγανιστάν. Μέχρι αυτή την ώρα το αεροδρόμιο της Καμπούλ παραμένει το μοναδικό σημείο που ελέγχουν οι Αμερικανοί πεζοναύτες, σε εφαρμογή της ανακοίνωσης του προέδρου Τζο Μπάιντεν για αποχώρηση από τη χώρα μέχρι τις 31 Αυγούστου. Σύμφωνα με το σχέδιο, πρέπει μέχρι τότε να έχουν απομακρυνθεί από το Αφγανιστάν όλοι οι Αμερικανοί πολίτες και κατά προτεραιότητα όσοι Αφγανοί συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο Αφγανιστάν.

Τι σηματοδοτεί η αποχώρηση των Αμερικανών από το Αφγανιστάν

«Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ εκείνους που έδωσαν την τελευταία ρανίδα του αίματός τους για την πατρίδα μας στο Αφγανιστάν – ούτε και εκείνους οι ζωές των οποίων έχουν αλλάξει ανυπολόγιστα εξαιτίας των πληγών που απέκτησαν στην υπηρεσία. Τελειώνουμε τον μακρύτερο πόλεμο της Αμερικής, αλλά θα τιμούμε πάντα όσους προσέφεραν σε αυτόν». Με αυτά τα λόγια ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν «τελείωσε» την εμπλοκή των αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, ανακοινώνοντας την οριστική αποχώρησή τους.

Ε.Ε. - Τουρκία: Μαστίγιο ήταν και πάει

 

Η σύνοδος κορυφής της 24-25 Ιουνίου είχε μία εξαιρετικά πλούσια ατζέντα. Κορωνοϊός, μετανάστευση, οικονομία, διεθνείς σχέσεις. Στην τελευταία κατηγορία εντάχθηκαν τα θέματα της Λευκορωσίας και της Τουρκίας. Κι αν για την πρώτη τα πράγματα ήταν εξαρχής περίπου δεδομένα, δε μπορεί να ειπωθεί το ίδιο για τη δεύτερη. Ήδη από νωρίς οι Ευρωπαίοι ηγέτες έσπευσαν να χαιρετήσουν την «αποκλιμάκωση», σημειώνοντας όμως την ανάγκη «αυτή να διατηρηθεί».