Ακτιβισμός για τη Γάζα, σιγή για την Κύπρο

 

Ένα από τα θέματα της επικαιρότητας είναι η απόπειρα του στολίσκου φιλοπαλαιστίνιων ακτιβιστών με το όνομα Global Sumud Flotilla να προσεγγίσει τη Γάζα για να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια στους δοκιμαζόμενους κατοίκους της. Ο στολίσκος αναχαιτίστηκε από το Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ και ήδη δρομολογείται η αεροπορική απέλαση των μελών του στις χώρες προέλευσής τους. Γεννάται το ερώτημα: Τι δουλειά έχουν οι Έλληνες αριστεροί ακτιβιστές στον στολίσκο;

Η άμεση απάντηση που προκύπτει είναι ότι αυτό τους επιβάλλει το «ανθρωπιστικό τους καθήκον». Σημειώνεται μάλιστα ότι μέλος της ελληνικής ομάδας είναι και μία βουλευτής αριστερού κόμματος. Η προσπάθεια των επαγγελματιών ευαίσθητων επεδίωκε την προσέγγιση θαλάσσιας περιοχής στην οποία το Ισραήλ έχει επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό. Ωστόσο, το ίδιο το ισραηλινό κράτος πρόσφερε στους ακτιβιστές και αυτή τη φορά, όπως και όλες τις αντίστοιχες προηγούμενες, την εναλλακτική της προσέγγισης του ισραηλινού λιμανιού Ασντότ και της εκεί παράδοσης της ανθρωπιστικής βοήθειας, η οποία θα μεταφερόταν με ασφάλεια στη Γάζα, αφού πρώτα ελεγχόταν. Παράλληλα, τα υπουργεία Εξωτερικών Ελλάδας και Ιταλίας κάλεσαν με κοινή ανακοίνωσή τους τις ισραηλινές αρχές να διασφαλίσουν την προστασία και την ασφάλεια των συμμετεχόντων στον στολίσκο και να επιτρέψουν την παροχή όλων των μέτρων προξενικής συνδρομής σε αυτούς. Επίσης, προτάθηκε στους ακτιβιστές να αναλάβει το Λατινικό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων την ασφαλή παράδοση της βοήθειας, ως έκφραση αλληλεγγύης προς τη Γάζα. Δεν ασκήθηκε δε καμίας μορφής βία κατά αυτών κατά τη διάρκεια της επέμβασης των ισραηλινών δυνάμεων στα σκάφη του στολίσκου.

Έρχεται τώρα το κεντρικό ερώτημα. Τι άλλο περίμεναν οι ακτιβιστές ότι θα συνέβαινε; Τη στιγμή μάλιστα που οι Ισραηλινοί έχουν εντοπίσει στη Γάζα έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι ο στολίσκος έχει άμεση σχέση χρηματοδότησης από την ίδια τη Χαμάς! Άρα, οι επαγγελματίες ευαίσθητοι δεν πήγαιναν γενικώς και αορίστως να συμπαρασταθούν στον «παλαιστινιακό λαό», αλλά τουλάχιστον οι συντονιστές της κίνησης είχαν έρθει σε επαφή με την ίδια την τρομοκρατική Χαμάς. Τη Χαμάς που ξεκίνησε όλο αυτόν τον κυκεώνα βίας και αίματος όταν στις 7 Οκτωβρίου 2023 επιτέθηκε στο Ισραήλ, έσφαξε, έκαψε και βίασε αδιακρίτως μεγάλους και μικρούς και απήγαγε ομήρους που ακόμα μέχρι σήμερα κρατά.

Εντύπωση και υποψίες προκαλεί, μάλιστα, το γεγονός ότι ακτιβιστές που επέβαιναν στο σκάφος «Adara» φέρονται να πέταξαν τα κινητά τους στη θάλασσα της Γάζας τη στιγμή που ανέβηκαν στο σκάφος Ισραηλινοί κομάντο. Γιατί άραγε; Μήπως ήθελαν να κρύψουν κάποιες ύποπτες επικοινωνίες τους;

Τα γνωρίζουν αυτά οι Έλληνες αριστεροί ακτιβιστές; Τα γνωρίζει αυτά η Ελληνίδα βουλευτής που συμμετείχε; Φυσικά και τα γνωρίζουν. Αλλά δεν τους ενδιαφέρει το γεγονός αυτό μπροστά στον επαγγελματικό ακτιβισμό που έχουν συνηθίσει να ασκούν από τα φοιτητικά τους χρόνια. Δεν τους απασχολεί το γεγονός ότι κάνουν απτή ζημιά στα συμφέροντα και τις σχέσεις της χώρας τους, της Ελλάδας, με έναν κρίσιμο στρατηγικό σύμμαχο, όπως είναι το Ισραήλ.

Άλλωστε, μόλις χθες στη βουλή μία βουλευτής έτερου αριστερού κόμματος αποκάλεσε «στρατηγικό ΣΑΣ εταίρο» το Ισραήλ. Μέχρι σήμερα νόμιζα ότι τα κράτη συνάπτουν στρατηγικές συμφωνίες με άλλα κράτη και οι συμφωνίες αυτές δεσμεύουν νομικά τα ίδια τα κράτη εν συνόλω. Δεν γνώριζα ότι η συγκεκριμένη συμφωνία δεσμεύει μόνο την ελληνική κυβέρνηση ή ενδεχομένως και τον πρωθυπουργό ή υπουργούς προσωπικά. Ως διαπρεπής νομικός, όμως, η συγκεκριμένη βουλευτής φαντάζομαι ότι κάτι θα ξέρει παραπάνω…

Γιατί όμως οι συγκεκριμένοι ακτιβιστές δεν έχουν δείξει ανάλογη ευαισθησία σε άλλες συγκρούσεις ανά τον κόσμο; Γιατί δεν έχουν δείξει ανάλογη ευαισθησία για τη σφαγή των Γεζίντι, για τα κορίτσια που απήγαγε η Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία, για τη σφαγή των Αλαουιτών και των Χριστιανών από τους τζιχαντιστές στη Συρία; Γιατί τηρούν απόλυτη σιγή για την τραγωδία της Κύπρου, που επί 51 χρόνια παραμένει διαιρεμένη με τουρκικά κατοχικά στρατεύματα στο έδαφός της και χιλιάδες αγνοούμενους;

Ενδιαφέρονται, άραγε, αυτές οι κυρίες και αυτοί οι κύριοι για το δράμα των γυναικών της Κύπρου που βιάστηκαν ανηλεώς το 1974 από Τούρκους στρατιώτες-πρώην φυλακισμένους εγκληματίες και έφεραν για δεκαετίες το στίγμα αυτό, αρνούμενες να μιλήσουν δημόσια; Όχι. Εδώ απασχολεί μόνο η εξυπηρέτηση των ΜΚΟ που ζουν από το προσφυγικό/μεταναστευτικό και η προώθηση ενός απροσδιόριστου και αφελούς διεθνισμού, ο οποίος στην περίπτωση της διένεξης Ισραήλ-Χαμάς εξυπηρετεί απολύτως την Τουρκία!

Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζουν, υπενθυμίζεται στους ακτιβιστές ότι η Τουρκία είναι εκείνη που μαζί με το Κατάρ έχει παράσχει αμέριστη υποστήριξη στην πολιτική ηγεσία της Χαμάς, έχει φιλοξενήσει «συνόδους κορυφής» των μελών της και αποτελεί μόνιμο σύμμαχό της στον πόλεμο έως εξαφάνισης του Κράτους του Ισραήλ.

Η Ελλάδα, από την άλλη, έχει από το 2010 διακηρύξει και υπογράψει στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ και έχει οικοδομήσει δύο σχήματα 3+1 με Κύπρο και Ισραήλ και με Κύπρο και Αίγυπτο αντίστοιχα, με τη σύμπραξη των ΗΠΑ σε κάθε σχήμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα σχήματα αυτά στηρίχθηκαν από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας: Παπανδρέου, Σαμαρά, Τσίπρα και Μητσοτάκη. Έτσι, η συμμαχία με το Ισραήλ αποτελεί μία σπάνια περίπτωση εθνικής συναίνεσης, όχι επειδή αποτελεί κάποιου είδους εύκολη ή θεωρητική τοποθέτηση. Αλλά ακριβώς επειδή αποτελεί παράγοντα εθνικής ασφάλειας και επιβίωσης για την ίδια την Ελλάδα και την Κύπρο.

Το Ισραήλ βρίσκεται σε μία από τις πιο δύσκολες περιοχές του κόσμου, μαχόμενο με πολλούς εχθρούς που επί δεκαετίες προσπαθούν να το αφανίσουν από τον χάρτη. Μάχεται και νικά για λογαριασμό ολόκληρης της πολιτισμένης Δύσης. Μάχεται στο πλαίσιο της Δημοκρατίας, η οποία, όντας καλά εδραιωμένη τόσο στο Ισραήλ όσο και στις δυτικές χώρες, επιτρέπει ακόμα και στους εχθρούς του συγκεκριμένου κράτους να διαδηλώνουν εναντίον του.

Η Ελλάδα πρέπει να διδαχθεί πολλά από το Ισραήλ και ήδη όσα βήματα συνεργασίας έχουν γίνει βοηθούν στο ξύπνημα από τον λήθαργο του αφελούς δόγματος «δεν διεκδικούμε τίποτα, δεν παραχωρούμε τίποτα».

Αν δεν διεκδικούμε τίποτα, σημαίνει ότι δεν διεκδικούμε ούτε την ενάσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Και αυτό είναι ένα παραμύθι που ευτυχώς μοιάζει να έχει τελειώσει προ πολλού.

Δεν έχουμε, όμως, την πολυτέλεια ταυτόχρονα να μη στηλιτεύουμε στάσεις και «δράσεις» που δρουν ανοικτά και ανερυθρίαστα εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

Τέτοια δράση ήταν ο ακτιβισμός του στολίσκου για τη Γάζα.

Ευτυχώς, όμως, το επίσημο ελληνικό κράτος -τη συνδρομή του οποίου αμέσως έσπευσαν να ζητήσουν οι επαγγελματίες ευαίσθητοι- δεν εμφορείται από τις δικές τους σταλινικές ιδέες και ήδη φροντίζει για τον επαναπατρισμό τους.

Και εις άλλα με υγεία!

 

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε επίσης στην Hellas Journal.