Ένα από τα θέματα της επικαιρότητας είναι η απόπειρα του στολίσκου φιλοπαλαιστίνιων ακτιβιστών με το όνομα Global Sumud Flotilla να προσεγγίσει τη Γάζα για να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια στους δοκιμαζόμενους κατοίκους της. Ο στολίσκος αναχαιτίστηκε από το Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ και ήδη δρομολογείται η αεροπορική απέλαση των μελών του στις χώρες προέλευσής τους. Γεννάται το ερώτημα: Τι δουλειά έχουν οι Έλληνες αριστεροί ακτιβιστές στον στολίσκο;
Η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ μετράει ήδη 14 χρόνια. Είναι μία ιστορία παλιά πλέον, που όμως τώρα περισσότερο από ποτέ αποκαλύπτει την επιτακτική ανάγκη ταύτισης των συμφερόντων του ελλαδικού και του κυπριακού Ελληνισμού στο πεδίο και όχι στη θεωρία. Παράλληλα, μάλιστα, με την επακόλουθη σύνδεση με το Ισραήλ, τη μόνη πραγματικά φίλη χώρα της Ελλάδας και της Κύπρου στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Η σύνοδος του προέδρου των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων ηγετών με τον πρόεδρο της Ουκρανίας στο Λευκό Οίκο δεν έβγαλε κάποια μεγάλη είδηση, καθώς δεν επήλθε ακόμα οριστική συμφωνία. Το θέμα παραπέμφθηκε σε ενδεχόμενες διμερείς συναντήσεις Πούτιν-Ζελένσκι και ίσως σε μία τριμερή με τη συμμετοχή και του Ντόναλντ Τραμπ. Οι συζητήσεις μάλλον επικεντρώθηκαν στο φλέγον ζήτημα των περίφημων «εγγυήσεων ασφαλείας». Όσο ακούγονται αυτά, όμως, κινδυνεύει να χαθεί η αλήθεια. Η ιστορική, πλέον, αλήθεια είναι ότι όλοι έχουν μπει σε έναν -επικίνδυνο- δρόμο. Αυτόν της de facto αναγνώρισης της καταπάτησης συνόρων ξένης χώρας. Κάτι που αφορά άμεσα την Ελλάδα και την Κύπρο.
Η συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αλάσκα πέρασε στην ιστορία και ήταν πράγματι αξιοσημείωτη. Αλλά μάλλον όχι προς όφελος της Ουκρανίας. «Κάναμε φοβερή πρόοδο σήμερα. Είχαμε μία εξαιρετικά παραγωγική συνάντηση και πολλά σημεία συμφωνήθηκαν», δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος αμέσως μετά. Ύστερα από αρκετά χρόνια «παγωμένων» αμερικανο-ρωσικών σχέσεων, ο κ. Τραμπ έβγαλε από τη διεθνή απομόνωση τον διεθνώς καταζητούμενο Ρώσο ομόλογό του και του χάρισε απλόχερα πολλές στιγμές καλής δημοσιότητας, επιτρέποντάς του μάλιστα να αναβαπτισθεί στη δημόσια σφαίρα των δυτικών ΜΜΕ μέσω θετικής ατζέντας.
Ξαφνικά – ή ίσως όχι και τόσο ξαφνικά – τα ξημερώματα του Σαββάτου 9 Αυγούστου ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι θα συναντηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν στις 15 Αυγούστου στη συμβολική Αλάσκα. Ερήμην της Ουκρανίας. Λίγες ώρες αργότερα οι Ρώσοι επιβεβαίωσαν τη συνάντηση. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με τη σειρά του, δήλωσε ότι η Ουκρανία θέλει την ειρήνη, αλλά δεν θα παραδώσει τα εδάφη της στους κατακτητές. Η Ευρώπη; Αργή, όπως πάντα, δημοσίευσε άλλη μία πλούσια έκθεση ιδεών. Κάπως έτσι, τα πράγματα μοιάζουν να οδηγούνται προς μία «τελική διευθέτηση».
Οι μέρες που διανύουμε είναι εξαιρετικά κρίσιμες για τα εθνικά θέματα. Ιδίως για τα ενεργειακά, τα οποία νομοτελειακά θα ξεδιπλώσουν τις κατακλυσμιαίες συνέπειές τους πιθανόν από τον προσεχή Σεπτέμβριο.
